Speciaal voor Neza, die een ander verhaal en een andere foto verwachtte.

Nu iets meer dan een week geleden was het 2e feest van BDSM Next, het forum waar ik met enige regelmaat rondstruin. Behalve dat ik er ondertussen een flink aantal mensen ken, en het altijd leuk is om die weer te zien, was er veel meer leuks.

Aleron had een werkweek achter de rug van zo’n 50 uur. Ik had een stuiterweek achter de rug van zo’n 100 uur. Voor het feest was ik de hele week aan het vragen en peilen geweest. Ik weet dat je nu moe bent, maar vrijdag… Nemen we spullen mee? Touw? Boeien? Zwepen? De canes? Hij hield het een beetje af. Hij wist niet hoe moe hij zou zijn, en op vrijdagavond, voor het feest, vertelde hij dat hij eigenlijk niet zo graag en public speelt.

Een beetje verslagen kleed ik me verder aan. Het hele feest, t hoeft voor mij niet zo meer. Ik had gehoopt op spelen, fijn spelen, lang spelen, in kamers die veel groter zijn dan ons kamertje en véél beter geïsoleerd. Als hij vraagt wat er aan de hand is, haal ik m’n schouders op. Vertel dat ik al de hele week wacht op de feest en dat ik *iets* nodig heb. Dat ik anders niet voor mezelf in sta, en misschien een onschuldig meisje ga verslinden. Hij grinnikt dat ik de canes maar mee moet nemen. Als ik dan wil voelen, well, dan zal hij me wel laten voelen.

Het feest was onwijs gezellig. Toen Aleron vroeg waar ik de canes had gelaten, en ze ging halen met de mededeling dat hij m’n billen wel eens feestelijk zou kleuren, moest ik lachen.
“Ik teken nooit,” zei ik stoer. En dat is ook waar - de oude cane heeft hij stukgeslagen op m’n kont, en nog geen plekje. Lachend volg ik hem naar boven.

Als hij begint, lach ik niet meer. Hij begint hard en enthousiast, en als hij vraagt hoe t gaat zeg ik eerlijk dat ik het niet lang vol ga houden als hij niet op een normaal tempo opbouwt. En ik dacht dat dat wel de bedoeling was…
Hij houdt in en bouwt op, gaat door en door en door. Ik maak geen geluid, ik maak nooit geluid. Ik ben gewend om het buurjongetje niet wakker te schreeuwen. Hij fluistert dat hij door gaat tot ik schreeuw, en ik draai koppig m’n hoofd weg. Dát gaat hem een tennisarm opleveren, denk ik opstandig.

Hoe lang hij door is gegaan, ik heb geen idee. Ik weet wel dat ik, na een tijdje, iemand hoorde huilen, met regelmatige uithalen. Volgens mij was ik t zelf. Ik weet t niet zo goed meer.
Ik weet wel dat ik op een gegeven moment het gevoel had dat er niets meer in me zat, geen geluid en geen gevoel, behalve pijn, pijn, pijn. Hij begint af te bouwen, en alles begint pas echt door te dringen.
Als hij zegt dat ik bij hem moet komen, kost het moeite om me over het bed naar hem toe te slepen. M’n spieren zijn er mee opgehouden.

Ik kleed me langzaam aan. Panty, rokje, corset. Hoge plateau-sandalen waardoor ik nog wankeler op m’n wiebelige benen sta. De trap af met één hand aan de leuning en één hand op Alerons schouder.
Onderaan de trap vragen vrienden of we al die tijd boven zijn geweest. Als ik knik, vragen ze of het wel gaat. Dapper zeg ik dat ik er al niets meer van voel. Aleron haalt uit, hard, en alles wordt zwart. Ik zak door m’n knieën en hij houdt me overeind. Tussen zijn lijf en de spijlen van de trap blijf ik halverwege hangen. Zachtjes streelt hij m’n haar, en dan pas kom ik uit de waas.
Ik teken nooit, echt niet. M’n billen gloeien en na veel voelen krijg ik er zelfs een kusje op

De volgende avond heb ik een housewarming party, waar Aleron niet bij kan zijn. Ik krijg te horen dat ik de hele avond op de grond moet zitten. Aleron laat me achter de in handen van een fantastisch goede Dominante vriend van me. Die me de hele avond op de grond houdt.

Ik teken nooit, echt niet. Maar de canes van CoachJ hebben hun werk gedaan, en m’n billen zijn, zondagmiddag als we thuis komen, bont en blauw.

Neza: deze foto is speciaal voor jou.
Voor de mensen die geen behoefte hebben mijn billen te zien: niet naar beneden scrollen!

Soms denk ik dat ik niet echt sub ben. Me niet echt overgeef en niet echt met hart en ziel wil dienen.

Soms zie ik subjes die geloven wél echt sub te zijn. De pleasers, de subs die alles voor hun Dom doen. De types die het nodig vinden om op fora topics te beginnen met titels als “Wat is er leuk aan rellen?” en “Waarom lokken sommige ’subs’ straf uit?”

Soms voel ik me er kut over dat ik niet zo ben. Zo goed en braaf en gehoorzaam. En soms vraag ik me af wat er nu precies ‘fout’ of ‘niet-subbig’ zou zijn aan mensen als ik.

Ik vecht, hemel, ik vecht. Ik verzet me, verweer me, spreek Aleron tegen en steek m’n tong uit. Ik wil bevochten worden, tijd en aandacht krijgen. Iemand die met me meegaat en me laat zien dat ik dit gevecht niet ga winnen. Ik wil overwonnen worden. Met woorden of blikken of voor mijn part een cane, ik wil weten wie de baas is, die verhouding steeds bevestigd zien, keer op keer op keer. Ik wil laten zien dat ik sterk ben, een vrouw die voor zichzelf kan zorgen!
En vooral wil ik zo graag verliezen.

Als ik verlies kan alles laten gaan. Als ik het spel niet kan winnen, als ik niet de sterkste ben, mentaal, kan ik met een gerust hart mijn hoofd in je schoot leggen en op je vertrouwen.

Eventjes. Want uiteindelijk ben ik een sterke vrouw, die voor zichzelf kan zorgen. Uiteindelijk, als ik tegen je aan ben gekropen en heb gekroeld en geknuft, stap ik weer in het leven.

Soms denk ik dat ik niet echt sub ben. Soms denk ik dat ik dat juist wél ben. Ik heb mijn onderdanigheid een veilig plek in m’n leven gegeven. Het is afgesloten, in een kasteel dat aangevallen moet worden om het vrij te laten komen. Het is veilig en buiten de slotgracht ben ik iemand die haar leven onder controle heeft.

Ik ben sterk, en als ik me overgeef betekent het iets. Misschien is dit wel het mooiste gevecht dat er is.

_______________

Na dit blogje even een belofte die vervuld moet worden. Een week of 2 geleden heeft Aleron 3 prachtige canes gekocht. Kooboo (een soort bamboe?) en enorm prettig om mee te meppen, volgens hem. In ieder geval is het nog niet gelukt om er één kapot te slaan. Als de canes zouden bevallen, zou ik even een linkje plaatsen - dus bij deze:
Canes van Coach J, te koop bij Moral Risk, een dikke aanrader! Klik op t plaatje voor de directe link naar de webshop van Moral Risk.