Archive for September, 2008

De Bestemming

Posted in Gevoel  by: bechirah
September 20th, 2008

Sommige dingen hou je niet tegen. De (onbewuste) drang van een mens is een natuurkracht. Eerlijk.

Je kunt niet tegen houden dat je je weer aanpast, je weer op je gemak voelt bij iemand. Wat er ook gebeurd is.

Een relatie kun je niet beĆ«indigen als je nog niet ‘klaar’ bent. Als je allebei nog gevoel hebt. Je wordt naar elkaar teruggetrokken. Het is onvermijdelijk.

Ik heb heel lang niet geschreven. Het leven hier is druk geweest - alles heeft op z’n kop gelegen. Verhuizen hierheen, daarheen, werken, leren.
Sinds juli ben ik regelmatig bij m’n lief geweest. Het begon zo wankelig. Maar diep van binnen vergeet je niet dat je veel van iemand houdt. Het zit in alles wat je doet.

Ik merkte dat ik al een week niet thuis geslapen had. Dat ik zijn sokken van de vloer raapte. Dat steeds meer van mijn spullen bij hem thuis opdoken. Dat m’n moeder iedere dag belde om te vragen of ik ‘bij haar’ kwam eten, of dat ik ‘thuis’ bleef.
Het kwartje viel pas achteraf. Ik besefte dat we samen woonden, toen we al samen woonden.

Het is typisch iets voor ons. Al vanaf het begin gebeurden dingen gewoon. Totaal tegen mijn karakter in heb ik me, met hem, altijd laten leiden door wat goed voelde.
En nu weer.

Ik heb geen moment spijt gehad. We wonen nu bijna 2 maanden samen. Ik raap zijn sokken niet meer op. Dat doet ie zelf maar. Ik draai wel regelmatig een wasje. We doen samen boodschappen.

We leven, D/s-en als we daar allebei behoefte aan hebben. Er zijn zoveel dingen waar we nog uit moeten komen, maar we hebben de tijd.
We hebben een kans gekregen. We zijn opnieuw begonnen. We hebben nieuwe nicknames gekozen, en werken aan ons eigen webplekje. Binnenkort gaat m’n weblog verhuizen, maar nog niet heel binnenkort.

Ik ben rustig, van binnen. Dit is goed, dit is fijn. Ik heb het gevoel dat ik de wereld aan kan. Samen met Hem.

Dus - weer regelmatig blogjes, maar nu ondertekend met ‘kaia’ in plaats van ‘bechirah’. Over mij en ‘Aleron’, in plaats van ‘Kadima’. Ik hoop dat jullie nog ’stand-by’ zijn.

Bedankt voor de steun-berichtjes. Ze hebben me geholpen.

Tot snel!

Dikke knuffel,
kaia (& Aleron)